شيخ ابو بكر احمد سلمه « 18 » از مصاحبان شيخ ابو الازهر « 19 » بود و صحبت شيخ ابو عبد الله مقاريضى دريافت و بصحبت شيخ كبير رسيده و صد سال عمر داشت و هفتاد سال در رباط مقاريضى بسر برد و عاقبت در سال هفتصد و هفتاد « 20 » هجرى متوفى شد و در آن رباط دفن گرديد « 21 » . شيخ ابو عبد الله حسين بن اسحق بيطار « 22 » مسافرت حجاز و عراق كرد و حديث و فقه نوشت و فنون زهد و علم و ادب جمع كرده و معنى قرآن و علم تصوف و علم تفسير

--> - كهف الاولياء و سند الاوتاد لم يكن له نظير فن التوحيد و التحقيق و كان مستحضرا لجميع الفنون قد كتب و صنف و حدث و لبس الخرقه عن الشيخ ابى على الحسين بن عبد الله المقاريضى و هو عن الشيخ الكبير ، توفى سنة تسع و خمسمائة و دفن فى الرباط المعروف بالمقاريضى ، و له مشيخة عالية ذكر فيها من مشايخ فارس ثلاث طبقات و مما اورد فيها من شعره و انشدها معرضا بنفسه ( ورق 53 ) : لعمر ابيك ما نسب المعلى * الى كرم و فى الدنيا كريم و لكن الديار اذا اقشعرت * و صوح نبتها رعى الهشيم رحمة الله عليهم ، ( صفحه 101 شد الازار ) . ( 18 ) - الشيخ ابو بكر احمد بن محمد بن سلمه ( شد الازار ) . ( 19 ) - ظاهرا بلكه بنحو قطع و يقين مراد ابو الازهر عبد الواحد ابن محمد بن حيان بيضاوى متوفى در حدود سنهء چهارصد است كه در انساب سمعانى در عنوان « البيضاوى » ترجمهء مختصرى ازو مذكور است و عين عبارت سمعانى از قرار ذيل است : « البيضاوى » . . . هذه النسبة الى بيضاء و هى بلدة من بلاد فارس و المنتسب اليها جماعة كثيرة منهم ابو الازهر عبد الواحد ابن محمد بن حيان الاصطخرى البيضاوى الصوفى صاحب الرباط بالبيضاء و بالمايين [ ظ : بمايين ] و كان ممن يرحل اليه من الافاق و مات فى حدود سنة اربعمائة » ، و در معجم البلدان در عنوان « بيضاء » نيز اشاره به او كرده است ، ( حاشيه علامه قزوينى ) . ( 20 ) - در هردو نسخه مد و جها هفتصد و هفتاد هجرى نوشته شده و مسلما غلط است و در شد الازار سنه سبع و اربعين و اربعمائه ثبت شده و قطعا صحيح است . ( 21 ) - شرح احوال صاحب اين ترجمه در شيرازنامه ص 109 - 110 نيز مذكور است . ( 22 ) - الشيخ ابو عبد الله الحسين بن احمد المعروف بالبيطار . ( شد الازار ) نام اين شخص در شيرازنامه ص 97 نيز مذكور است ولى در آنجا نام پدر او ( محمد ) مرقوم است بجاى احمد .